الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا ( 139 ) همانان كه غير از مؤمنان ، كافران را دوستان [ خود ] مىگيرند . آيا سربلندى را نزد آنان مىجويند ؟ [ اين خيالي خام است ، ] چرا كه عزّت ، همه از آنِ خداست . ( 139 )